فریاد هایی که هیچوقت شنیده نشد...!

من آمده ام... دیشب آخر شب رسیدم و خیلی خسته بودم. هم اتاقیم نبود و من میتونستم یک شب دیگه تنها باشم. تنهایی رو خیلی دوست دارم چون بهم آرامش میده. نمیدونم کی خوابیدم و صبح ساعت 7 بیدار شدم و رفتم دانشکده کلاس استاد. اونقدر خوابم میومد که تو کلاس هیچی نمیفهمیدم و چند باری هم تو کلاس خوابم برد. بعدشم رفتم تو آزمایشگاه پیش دوستام. اونجا هم همه چی تکراری بود. الانم که یک ساعتی میشه از دانشگاه برگشتم. بعد حدودا نیم ساعت سر و کله هم اتاقیم پیدا شد. تازه داشتم تو دلم میگفتم "آخ جووون ظاهرا بازم تنها...

و باز این منم! آری و باز این منم!منم که آمده ام...منم که میخواهم چون گذشته باشم...هر تغییری در زندگی خوب نیست.گاهی انسان باید به گذشته خود باز گردد.حال نوبت من است.راه مرا میخواند... + در تاریخ دوشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۶ ساعت 2:8 نوشته ی محمود | ...

دیشب آخر شب رسیدم و خیلی خسته بودم. هم اتاقیم نبود و من میتونستم یک شب دیگه تنها باشم. تنهایی رو خیلی دوست دارم چون بهم آرامش میده. نمیدونم کی خوابیدم و صبح ساعت 7 بیدار شدم و رفتم دانشکده کلاس استاد. اونقدر خوابم میومد که تو کلاس هیچی نمیفهمیدم و چند باری هم تو کلاس خوابم برد. بعدشم رفتم تو آزمایشگاه پیش دوستام. اونجا هم همه چی تکراری بود. الانم که یک ساعتی میشه از دانشگاه برگشتم. بعد حدودا نیم ساعت سر و کله هم اتاقیم پیدا شد. تازه داشتم تو دلم میگفتم "آخ جووون ظاهرا بازم تنهام" که اومدن هم اتاقیم حباب خیالاتمو ترکوند و همه چیزو مثه آوار رو سرم خراب کرد. هی...

سلام چطوری میتونیم حرف بزنیم؟...